Sesja otwarta XXXIX Stałej Konferencji Muzeów, Archiwów i Bibliotek Polskich na Zachodzie

6 października, piątek,  10:00 – 19:30
Fundacja Kościuszkowska, 15 East 65th Street, New York, NY 10065

Temat przewodni: Wychodźstwo na rzecz niepodległości Polski w latach 1914 – 1920

10:00 – 10:15 Powitanie
10:15 – 12:00 Panel nr 1: Wychodźstwo polskie w Europie wobec niepodległości Polski
Prowadzenie: dr Dobrosława Platt –  Biblioteka Polska w Londynie
 
  1. Prof. dr hab. Agnieszka Czajkowska, dr Krzysztof Czajkowski – Fundacja "Silva Rerum Polonarum": Polscy nobliści w walce o niepodległość (Szwajcarski Komitet Generalny Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce). Maria Skłodowska – Curie, Henryk Sienkiewicz
  2. Dr Jacek Barski –  Porta Polonica: Polacy w Niemczech w obliczu odrodzenia Państwa Polskiego w 1918 r. na przykładzie Stanisława Sierakowskego (1881 – 1939).
  3. Ks. dr Robert Czarnowski –  Archiwum Polskiej Misji Katolickiej we Francji: Rola Polskiej Misji Katolickiej w krzewieniu tożsamości narodowej wśród emigracji polskiej we Francji.
  4. Jadwiga Kowalska – Archiwum Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii: Ksiądz A. Foltin i Polska Kolonia w Wielkiej Brytanii na rzecz niepodległości Kraju.
12:00 – 12:30 Przerwa na kawę
12:30 – 14:00 Panel nr 2: Europa wobec niepodległości Polski
Prowadzenie: Stefan Władysiuk –  Polski Instytut Naukowy w Kanadzie
 
  1. Eugenia Maresch – Studium Polski Podziemnej w Londynie: Liberalny Rząd Brytyjski wobec niepodległości Polski.
  2. Dr Witold Zahorski – Biblioteka Polska w Paryżu: Piłsudski widziany przez Włochów.
  3. Piotr Piętka – Polski Instytut Badawczy i Muzeum w Budapeszcie: Węgrzy w Legionach Polskich. Udział Węgrów w walkach o odzyskanie niepodległości.
  4. Anna Buchmann – Muzeum Polskie w Rapperswilu:  Z archiwum Muzeum Polskiego w Rapperswilu –  dokumenty dotyczące działalności instytucji  "Ogniska" w Genewie i "Zgody" w Zurychu na rzecz niepodległości Polski.
14:00 – 15:00 Lunch: Fundacja Kościuszkowska
15:30 – 17:00 Panel nr 3: Polska Emigracja w Ameryce wobec odzyskania przez Polskę niepodegłości cz.1
Prowadzenie: dr Witold Zahorski – Biblioteka Polska w Paryżu
 
  1. Dr Ewa Hoffman Jędruch i dr Marek Zieliński – Instytut Piłsudskiego w Ameryce:  Polska niepodległa w zbiorach Instytutu Piłsudskiego w Ameryce: dokumenty i ludzie oraz nowoczesne metody opracowania i udostępniania.
  2. Dr Teofil Lachowicz – Stowarzyszenie Weteranów Armii Polskiej w Ameryce: Czyn zbrojny wychodźstwa polskiego w Ameryce 1914– 1920.
  3. Elizabeth Koszarska–Skarbonja – Fundacja Kościuszkowska: Życzliwość obcych – dziedzictwo Polskie w Ameryce i Fundacji Kościuszkowskiej.
17:00 – 18:30 Panel nr 4: Polska Emigracja w Ameryce wobec odzyskania przez Polskę niepodleglości Polski cz.2
Prowadzenie: Jadwiga Kowalska – Archiwum Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii
 
  1. Małgorzata Kot, Halina Misterka i Edyta Targońska – Muzeum Polskie w Chicago: Akta Wydziału Narodowego Polskiego oraz pamiątki po I. J. Paderewskim w kolekcji Muzeum Polskiego w Ameryce źródłem do badań nad wkładem wychodźstwa na rzecz niepodległości Polski.
  2. Marta Bryszewska – Biblioteka Polska im. I. Domeyki w Buenos Aires: Polonia argentyńska na rzecz niepodległości Polski.
  3. Stefan Władysiuk – Polski Instytut Naukowy w Kanadzie:  Artur Szyk orędownikiem przyjaźni polsko–amerykańskiej.
18:30 – 19:30 Kolacja: Fundacja Kościuszkowska

 

 

Jak dojechać z lotniska JFK do hotelu LIC Hotel

1) Na wszystkich terminalach są postoje taksówek (koszt ok $60 plus napiwek)

2) Na wszystkich terminalach lotniska są stacje kolejki AirTrain. Koszt $7.75, w co wchodzi kolejka i metro. Należy wziąć kolejkę AirTrain która jedzie do Jamaica Station. Można wydrukować sobie broszurke i mape AirTain). Płacimy przy wyjściu, należy wykupić kartę za $7.75 (lepiej włożyć $10 - bonus -lub więcej do automatu; ta karta działa równiez na wszystkie linie metra i autobusy w NYC i można ją dopełniać). Na stacji należy się przesiąść do metra, linia E jadąca do Manhattanu. Idziemy wzdłuz peronu i na końcu wsiadamy w windę.

Linią E jedziemy do stacji Court Sq - 23 Ave. Wychodzimy wyjściem oznakowanym 21 St & 44 Dr. na końcu peronu E. Stamtąd jest ok. 100 m do hotelu.

Jak dojechać z lotniska Newark Liberty do hotelu LIC Hotel

Na wszystkich terminalach lotniska (A, B i C) są stacje kolejki AirTrain. Kupujemy w automacie bilet do New York Penn Station przez NJ Transit (nie Amtrak). Można wydrukować sobie broszurke i mapę AirTain Newark. Kolejką AirTrain jedziemy do stacji końcowej Newark Liberty Airport Station. Tam przesiadamy się (na tym samym bilecie) do pociągu NJ Trasit do New York Penn Station (nie wysiadamy na Newark Penn Station). Na Penn Station idziemy do metra, kupujemy kartę MetroCard i wsiadamy do pociągu linii E jadącego do Queens.

Linią E jedziemy do stacji Court Sq - 23 Ave. Wychodzimy wyjściem oznakowanym 21 St & 44 Dr. na końcu peronu E. Stamtąd jest ok. 100 m do hotelu (patrz mapka powyżej).

Podróże po Nowym Jorku

Spotkania MAB odbywają się w różnych miejscach miasta. Część przejazdów będzie autobusem, część metrem. Jest też czas na zwiedzanie idywidualne. Uczestnicy MAB otrzymają przy rejestracji karty MetroCard.

Poruszanie się po Manhattanie: piechotą, metrem i autobusami. Za metro i autobus płacimy MetroCard. Koszt jest $2.75 bez ograniczeń odległości, upoważnia do jednej przesiadki z metro do autobusu albo na odwrót. Jednorazowo do 4 osób może wejść używając jednej MetroCard (kosztem 4 przejazdów)

Dopełnianie MetroCard: na każdej stacji metra (nie w autobusach) są automaty, gdzie można dopełnić kartę. Uwaga: Jesli używamy kartę kredytową automat może spytać o Zip Code. Osoby spoza USA powinny wpisać 99999.

 

OpenRefineZbieranie metadanych podczas digitalizacji zasobów archiwalnych nie jest prostym zajęciem. Nazwy miejsc, wydarzeń, nazwiska osób wymienianych w dokumentach często różnią się od dzisiejszej pisowni. Nazwy mają różne wersje, aliasy, w dokumentach pojawiają się literówki itp. Co prawda nowoczesne przeszukiwarki jak Google często potrafią rozpoznać często spotykane literówki - jeśli wpiszemy “Kowakski” otrzymamy:

Pokazane są wyniki dla Kowalski
Szukaj zamiast tego Kowakski,

ale działa to najlepiej dla często spotykanych nazw czy imion i dla błędów. W projekcie, w którym chcielibyśmy przedstawić dane jako Linked Open Data, ważne jest mieć czyste dane, bez błędów i z zidentyfikowanymi wersjami, jeśli takie istnieją.

Jako przykład weźmiemy nazwiska (zbieramy także nazwy miejsc, wydarzeń historycznych i inne). Samo imię i nazwisko zwykle nie identyfikuje osoby - może być wiele osób o takim samym imieniu i nazwisku. Kiedy już zidentyfikujemy osobę, często okazuje się, że jej nazwisko występuje w wielu wariantach. Są wersje w różnych językach, osoba mogła używać pseudonimu, przydomka, zmienić nazwisko (przed albo po małżeństwie), dodać tytuły itp. Poddani i obywatele często używają przydomka dla określenie swoich przywódców. Jak znaleźć się w tej gmatwaninie?

Dla osób wymienionych w dokumentach archiwalnych wybraliśmy kilka prostych reguł. Sa one nieco arbitralne, ale służa nam dobrze:

  1. Używamy jednego standardowego imienia i nazwiska dla jednej osoby. Nazwiska alternatywne, wersje w innych językach itp. są notowane także, aby ułatwić wyszukiwanie. Używamy wersji polskiej nazwiska, jeśli to możliwe, i wersji używanej w Wikipedie (polskiej lub w innym języku) jeśli jest to stosowne.

  2. Zapisujemy dane osoby jako “nazwisko, imię (imiona)” w tej kolejności. Nawet ta prosta reguła powoduje czasem trudności, gdyż nie zawsze jest łatwo określić, która część jest imieniem a która nazwiskiem. Wyjątkiem od tej reguły są osoby publiczne takie jak królowie, papieże itp. Dla których podajemy popularne lub oficjalne brzmiene (Mieszko I, Jan Paweł II itp.)

  3. Przypisujemy każdej osobie unikalny identyfikator który generujemy sami. O potrzebie używania unikalnych identyfikatorów mozna więcej przeczytać w blogu, Jeśli to możliwe, korelujemy ten identyfikator z dwoma popularnymi (i w miarę trwałymi) rejestrami: Wikidanymi i VIAF. Spotykamy jednak osoby, o których nikt nie napisał artykułu w Wikipedii w żadnym języku, i w konsekwencji brak im identyfikatora Wikidata. Są osoby które nigdy nie napisały książki i brak jest ich w rejestrze VIAF, który zbiera dane z bibliotek narodowych świata. Dla nich tworzymy krótki opis, dodajemy odnośniki i jak dla innych tworzymy nasz identyfikator.

Następnym etapem jest sprawdzenie zebranych zapisów nazwisk (w chwili obecnej mamy ich ok 80 tysięcy) i doprowadzenie ich do standardu. Pracujemy w sekcjach, typowo z danymi jednej kolekcji archiwalnej, ale i tak są to dziesiątki tysięcy rekordów. Można użyć uniwersalne narzędzie - arkusz rozliczeniowy - i wykorzystując takie funkcje jak sortowanie, filtrowanie, wyszukiwanie i zastępowanie wykonać dużą część pracy, Znaleźliśmy jednak bardziej wyspecjalizowany program - OpenRefine - który okazał się być o wiele bardziej przydatny dla wykonania tego zadania. OpeRefine (rozprowadzany jako otwarte oprogramowanie) wyrósł z projektu Google, nazywany wtedy Google Refine (mocno związany z nieistniejącym już projektem Freebase1) i został oddany społeczności otwartego oprogramowania która dalej go udoskonala. OpenRefine został stworzony specjalnie do zadania czyszczenia i udoskonalenia danych.

PARTNERZY
mkidn
bn
senat
ndap
msz
dn
psfcu
nyc